Miażdżyca naczyń mózgowych - objawy i leczenie

Miażdżyca jest niebezpieczną chorobą atakującą naczynia krwionośne mózgu. Gdy na wewnętrznej ściance tętnic powstają ogniska złogów cholesterolu, powodują zwężenie światła naczyń aż do całkowitego zablokowania.

Wraz z powoli narastającą blokadą objawy miażdżycowego móżdżku określają stopień niedostatecznego dopływu krwi do mózgu. Dzięki szybkiemu zablokowaniu światła tętnic przez skrzeplinę lub zawartości rozpadniętej blaszki cholesterolowej powstają ogniska martwicy mózgu.

Problem miażdżycy polega na tym, że wczesny okres choroby praktycznie nie jest odczuwalny, nawet zwężenie naczyń krwionośnych przez 2/3 nie daje żywego obrazu choroby, a jedynie wywołuje lekkie zawroty głowy i szumy uszne, które osoba obwinia za stres lub przepracowanie.

W tym artykule omówimy przyczyny miażdżycy naczyń, objawy i leczenie miejscowe. Ponadto należy rozważyć aspekty diety w celu obniżenia poziomu cholesterolu we krwi.

Przyczyny miażdżycy

Dlaczego występuje arterioskleroza mózgu i co to jest? Na wczesnym etapie patologicznego procesu związanego z metabolizmem lipidów cholesterol zaczyna gromadzić się na powierzchni wcześniej uszkodzonej ściany naczynia. Stopniowo sole wapnia i włókna ciągłe nie odkształconej tkanki łącznej są osadzane na tym skupisku, a zatem powierzchnia płytki miażdżycowej zaczyna przybierać nieregularny wypukły kształt.

Zwężając światło naczynia, przerost cholesterolu komplikuje przepływ krwi i stwarza warunki wstępne dla występowania turbulencji wirowych przepływu krwi. Prowadzi to do zniszczenia płytek krwi i białych krwinek, a także stopniowego tworzenia się skrzepów krwi. W niekorzystnych warunkach dla organizmu jest w stanie oderwać się i zablokować tętnicę mózgową. W tym samym czasie, ostry cholesterol w naczyniach mózgu może powodować ostrą blaszkę cholesterolową i prowadzić do zaniku.

Mówiąc najprościej, miażdżyca rozwija się z powodu naruszenia metabolizmu tłuszczu. W rezultacie blaszki miażdżycowe powstają z "złego cholesterolu" na błonie wewnętrznej naczyń krwionośnych.

Przyczynami, które przyczyniają się do wystąpienia choroby są również:

  • siedzący tryb życia (hipodynamia);
  • naruszenie procesów metabolicznych;
  • czynnik genetyczny (dziedziczność);
  • obecność chorób wewnątrzwydzielniczych;
  • złe nawyki (palenie, alkohol);
  • niewłaściwa dieta (przewaga w diecie tłuszczu i cholesterolu).

Główną przyczyną miażdżycy mózgu jest odkładanie się cholesterolu na ścianach naczyń krwionośnych i powstawanie blaszek miażdżycowych. Wiadomo, że rozwój morfologiczny choroby dzieli się na kilka etapów, o których napiszemy poniżej.

Znaki

Pewne oznaki miażdżycy naczyń mózgu obejmują następujący objawowy obraz:

  • Bezsenność, nocne koszmary, trudności w podnoszeniu i kłopoty z zasypianiem;
  • Utrata czucia w połowie ciała;
  • Ciężkie, nawracające bóle głowy;
  • Zmiana chodu, niestabilne i chwiejne kroki;
  • Zmiana w mowie, wizji, szum w uszach;
  • Podrażnienie, depresja, płaczliwość i niepokój;
  • Uderzenia gorąca i pocenie się twarzy;
  • Zmęczenie, słabość i dezorientacja;
  • Drżenie podbródka i kończyn;
  • Problemy z pamięcią;
  • Asymetria twarzy

Powyższe objawy nie są diagnozą. Aby potwierdzić lub odeprzeć miażdżycę, należy skontaktować się z neurologiem lub przynajmniej sprawdzić poziom cholesterolu, przepuszczając odpowiednią analizę.

Objawy miażdżycy naczyń mózgowych

W przypadku arteriosklerozy naczyń mózgowych początkowymi objawami są bóle całej powierzchni głowy, które czasami pojawiają się jako pierwsze, a następnie zwiększa się ich intensywność i czas trwania.

Zmiany zachodzą w procesie zasypiania i snu: bezsenności, niespokojnego snu, koszmarów sennych, senności w ciągu dnia. Pacjenci zauważyli ciągłe zmęczenie, zmniejszoną wydajność. Zmienia się charakter i nawyki: ciągła zmiana nastroju, drażliwość, płaczliwość, niezadowolenie z życia i wszystkich wokół. Czasami brakuje koordynacji i powolności niektórych ruchów.

Dla wielu osób objawy miażdżycy objawiają się na różne sposoby, dodatkowo choroba ta może być klasyfikowana jako podwójnie niebezpieczna, ponieważ jest dość trudna do wykrycia. I nie jest to czasochłonna i trudna diagnoza, a także fakt, że większość ludzi woli nie zwracać uwagi na objawy choroby, najczęściej obwiniane są one za prosty ból głowy, zmęczenie i migrenę.

Etapy

W oparciu o przebieg i progresję powyższych objawów miażdżycy mózgu, istnieje kilka etapów:

  1. Początkowy etap. Nie ma wyraźnych objawów, ale nadal osoba monitorująca ich stan zdrowia zauważy zmiany, takie jak przepracowanie po niewielkim wysiłku fizycznym, zawroty głowy, nawracające bóle głowy, utrata pamięci i wydajność. Objawy takie często pojawiają się po południu, ale po odpoczynku lub spaniu przechodzą same.
  2. Stopień postępu. Na tym etapie ludzie mają tendencję do przeceniania swojej siły i zdolności, obwiniają innych za swoje niepowodzenia. Występuje wzrost objawów pierwszego stadium. Niepokój, depresja, podejrzliwość łączą się z nimi. Zawroty głowy, brak równowagi chodu, drżenie palców lub głowy, rozmyta mowa lub odruch wymiotny podczas jedzenia są notowane od czasu do czasu.
  3. Etap dekompensacji. Ciężka miażdżyca naczyń mózgowych, charakteryzująca się utratą pamięci, zdolnością do myślenia i utrzymania się. Na tym etapie paraliż i udar są powszechne. Wymaga zewnętrznej opieki.

Miażdżyca tętnic może prowadzić do chronicznego incydentu naczyniowo-mózgowego i rozwoju encefalopatii dysko-nerwowej, jak również do podkreślenia przemijających zaburzeń krążenia mózgowego (przejściowy atak niedokrwienny) i udarów.

Diagnostyka

Obecnie, aby ustalić stan zaawansowania choroby, należy wykonać USG:

  1. Angiografia naczyń mózgowych - ta metoda jest dodatkowa już z potwierdzoną diagnozą, kiedy stan uszczelnienia ścian ocenia się poprzez wprowadzenie specjalnej substancji do naczynia krwionośnego.
  2. Przezczaszkowy doppler lub ultradźwięk naczyń wewnątrzczaszkowych mózgu.
  3. Skanowanie dwustronne lub ultradźwięki naczyń zewnątrzczaszkowych.

Metody te są bezpieczne iw połączeniu z głównymi badaniami laboratoryjnymi (OAK, OAM, biochemiczne badanie krwi), które pozwalają obliczyć wskaźnik poziomu cholesterolu, podać pełną informację o stanie pacjenta.

Zapobieganie

Najbardziej skuteczny sposób zapobiegania miażdżycy mózgu - dieta, odrzucenie złych nawyków i aktywny tryb życia. Osoby predysponowane do tej choroby skorzystają z eliminacji żywności zawierającej cholesterol, zastępując tłuszcze zwierzęce tłuszczami roślinnymi, w tym produkty mleczne, chude mięso, warzywa i owoce w diecie. Konieczne jest ograniczenie spożycia słonych, tłustych, bogatych i smażonych potraw.

Produkty takie jak kapusta morska, rośliny strączkowe, kalafior, orzechy i rodzynki, bakłażany, pigwy, grejpfruty, dojrzałe czereśnie i arbuzy będą pomocne w diecie.

Leczenie miażdżycy naczyń mózgowych

Schemat leczenia miażdżycy tętnic jest długim i najczęściej trwającym całe życie procesem. W związku z tym cele terapii są następujące:

  • redukcja objawów niedokrwiennych;
  • odtworzenie części komórek i ich funkcji;
  • zapobieganie poważnym konsekwencjom udaru;
  • zmiany w metabolizmie tłuszczów w celu wycofania "złego" cholesterolu.

Neurolog zajmuje się rozwiązaniem tych problemów, jego obowiązki obejmują identyfikację osób z podobnymi problemami, ocenę ciężkości choroby i wdrożenie leczenia zachowawczego. Przede wszystkim jest przeznaczony do poprawy dopływu krwi do mózgu, aby zapobiegać zakrzepicy tętniczej.

Leczenie farmakologiczne

Nowoczesne metody leczenia uzależnień mają na celu wyeliminowanie skutków miażdżycy naczyń i przywrócenie normalnej funkcjonalności naczyń i tętnic. Do tego celu przypisane są:

  1. Statyny (lipistar, atoris, zokor, mertinil, itp.) Obniżają poziom cholesterolu we krwi do normy i pomagają blaszce miażdżycowej stabilizować się, a nie zwiększać rozmiaru.
  2. Fibraty (fenofibrat) - niższe poziomy triglicerydów. Akceptowane przez kursy, kontrola leczenia po 1-2 miesiącach stałego wstępu.
  3. Kwas nikotynowy, a także jego pochodne - leki te mogą niekiedy być stosowane w leczeniu miażdżycy naczyń mózgowych.
  4. Substancje wiążące kwasy żółciowe (cholestyd) są żywicami jonowymiennymi, mogą wiązać kwasy tłuszczowe w jelitach i nie pozwalają na wchłanianie.
  5. Ezetemib - zapobiega czynnej absorpcji cholesterolu w jelicie.
  6. Leki przeciwnadciśnieniowe - tabletki obniżające ciśnienie krwi. Powinny być przyjmowane codziennie.
  7. Leki przeciwpłytkowe (zakrzepowe osły, cardiomagnyl) są lekami, które promują rozrzedzenie krwi, co zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów krwi.
  8. Witaminy z grupy B, witaminy C, witaminy A - mają działanie tonizujące i należą do środków terapii adiuwantowej.

Po badaniu lekarz prowadzący przepisuje odpowiednie leki. Przyjmowanie leków będzie dość długie, aw niektórych przypadkach będą musiały zostać podjęte na całe życie. Dlatego przed zażyciem leków należy uważnie przeczytać instrukcje i możliwe działania niepożądane.

Interwencja chirurgiczna

Przy nieskuteczności leczenia farmakologicznego możliwa jest interwencja chirurgiczna. Wskazaniem jest badanie ultrasonograficzne, podczas którego ujawniono 70 procent zwężenia światła tętnicy mózgowej. Wymaga konsultacji z chirurgiem, który wybierze rodzaj operacji.

Najpowszechniej stosowana endarterektomia szyjna, w której wycina się ścianę dotkniętego naczynia, usuwa skrzeplinę, tętnicę przywraca się przez szycie. Niedawno pojawił się nowy rodzaj operacji - angioplastyka. Cewnik wprowadza się do tętnicy, która rozszerza naczynie, w wyniku czego przywraca się przepływ krwi i popycha cholesterol.

W niektórych przypadkach można zastosować stentowanie. W tym celu w naczyniu zainstalowana jest ramka z drutu, która prostuje tętnicę i utrzymuje jej kształt.

Dieta

Sukces i wydajność leczenia miażdżycy jest bezpośrednio zależna od przestrzegania diety. Najczęściej choroba ta dotyka osób z nadwagą. Aby uniknąć komplikacji przebiegu choroby i przyspieszyć powrót do zdrowia, należy wprowadzić dietę w dietę stylu życia.

Żywność o wysokiej zawartości cholesterolu powinna być wyłączona z diety:

  • Tłuste mięso i ryby;
  • Napoje alkoholowe;
  • Czekolada, ciasta, babeczki, kakao;
  • Bogate w tłuszcz zupy i buliony;
  • Wątroba, mózg, nerka;
  • Wszystkie rodzaje tłuszczu i tłuszczu zwierzęcego;
  • Pikantne, słone potrawy;
  • Kawa, mocna czarna herbata.

Zamiast tłuszczów zwierzęcych można jeść płynne tłuszcze pochodzenia roślinnego. Szczególnie przydatne oleje zawierające wielonienasycone kwasy tłuszczowe z grupy Omega: Omega-3, Omega-6, Omega-9. Są bogate w siemię lniane i oliwę z oliwek. Pomimo wysokiej zawartości kalorii, produkty te pomagają oczyszczać i wzmacniać naczynia krwionośne, przywracać im elastyczność, normalizować procesy metaboliczne.

Przestrzegamy reżimu

Pacjent w każdym wieku potrzebuje ćwiczeń, dobrych ćwiczeń fizycznych. Dłuższe spacery, pływanie, zajęcia w grupie Zdrowie są przydatne. Nie zaleca się angażowania w trening siłowy. Na rowerze treningowym musisz ustawić tryb oszczędzania.

Pacjent potrzebuje pozytywnych emocji. Pozbędą się negatywnych skutków stresu życiowego. Obowiązki rodzinne powinny obejmować obowiązki i porady osoby starszej. Jego wiedza i doświadczenie powinny być docenione przez jego krewnych.

Prognoza

Należy rozumieć, że mózgowa miażdżyca jest klasyfikowana jako choroba przewlekła, dlatego leczenie najczęściej trwa przez całe życie. W zależności od tego, w jakim momencie ustalono diagnozę i rozpoczęto leczenie, zależy to również od prognozy.

W praktyce neurologów znane są rozległe formy miażdżycy naczyń mózgowych, które jednak pozwalają ludziom nie tylko długo żyć, ale także zachować sprawność. Jednak zdarzają się przypadki, kiedy pierwsza kliniczna manifestacja tej choroby kończy się udarem i jest śmiertelna dla człowieka.

Dlatego lekarz odgrywa tak ważną rolę w szybkiej diagnozie choroby i jej kwalifikowanym leczeniu.

Pełny opis miażdżycy mózgowej: przyczyny, leczenie, rokowanie

Autor artykułu: Nivelichuk Taras, kierownik wydziału anestezjologii i intensywnej terapii, staż pracy od 8 lat. Szkolnictwo wyższe w specjalności "Medycyna".

Z tego artykułu dowiesz się: jak i dlaczego rozwija się choroba miażdżycowa naczyń mózgowych, przejawy i konsekwencje patologii, jakie metody leczenia istnieją i jak są skuteczne.

Miażdżyca naczyń krwionośnych w mózgu - zwężenie lub zablokowanie tętniczych naczyń krwionośnych, które dostarczają krew do mózgu przez płytki cholesterolowe. Skutkiem takich zmian jest pogorszenie dopływu krwi do mózgu, zaburzenie jego normalnej struktury i utrata funkcji. W 85-90% przypadków osoby starsze niż 45-50 lat chorują.

Objawy i konsekwencje miażdżycy naczyń mózgowych są zróżnicowane: od okresowych zawrotów głowy i utraty pamięci do udaru (martwica części tkanki mózgowej) z ciężką niepełnosprawnością pacjentów (paraliż, utrata zdolności chodzenia i podstawowa samoopieka).

Choroba rozwija się stopniowo przez kilka miesięcy lub nawet lat. U 80-90% pacjentów pierwsze objawy miażdżycy tętnic mózgowych nie zakłócają ogólnego stanu i zwyczajowego stylu życia. Jeśli po ich pojawieniu się skontaktuje się ze specjalistą, można zapobiec postępowi choroby i nieodwracalnym zaburzeniom krążenia mózgowego (udarowi). Leczenie farmakologiczne przez całe życie w formie cyklicznych kursów 2-3 razy w roku. W 20-30% przypadków konieczna jest operacja.

Neuropatolog zajmuje się leczeniem. Jeśli konieczne jest leczenie chirurgiczne, stosuje się neurochirurgię naczyniową lub wewnątrznaczyniową. Całkowite wyleczenie jest niemożliwe, możliwe jest zapobieganie progresji zmian patologicznych w naczyniach krwionośnych i normalizacja przepływu krwi w mózgu.

Istota, etapy choroby

Miażdżyca naczyń mózgowych jest przewlekłą chorobą, która polega na zniszczeniu ściany naczynia przez płytki cholesterolowe - nadmierne złogi cholesterolu w postaci guzków. Płytki te wystają do światła naczynia, powodując zwężenie światła, utratę wytrzymałości i sprężystość ściany. Choroba atakuje tylko tętnice - naczynia przewożące do mózgu krew wzbogaconą w tlen i substancje odżywcze.

Zmiany patologiczne w tętnicach mózgowych w miażdżycy występują w kilku etapach i mają tendencję do stopniowego postępu:

  1. Nadmierny cholesterol (miażdżycogenne tłuszcze, lipidy) we krwi - hipercholesterolemia, hiperlipidemia.
  2. Impregnacja wewnętrznych ścian tętnic mózgu za pomocą wtrętów cholesterolowych, ich akumulacja w postaci guzków, blaszek miażdżycowych.
  3. Zapalenie w ścianie naczyniowej, tworzenie gęstych blizn, wzrost wielkości blaszek cholesterolu, przekształcenie w miażdżycę.
  4. Osadzanie wapnia na powierzchni płytek, ich pęknięcia, co powoduje tworzenie się skrzepów krwi.
  5. Zwężenie lub zatarcie (całkowite zachodzenie na siebie) światła tętnic przez płytki i skrzepy krwi, zmniejszona wytrzymałość, ryzyko spontanicznego pęknięcia naczynia.
  6. Zmniejszony przepływ krwi tętniczej, zaburzenia krążenia krwi lub martwica (udar) mózgu.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Miażdżyca naczyń mózgowych ma tylko jedną bezpośrednią przyczynę rozwoju - podwyższony poziom cholesterolu we krwi i innych miażdżycogennych tłuszczów (lipoproteiny o niskiej gęstości, triglicerydy). Takie zaburzenie metaboliczne może wystąpić tylko u ograniczonej liczby osób (około 30-40%). Osoby o podwyższonym ryzyku rozwoju choroby nazywane są grupą ryzyka:

  • wiek powyżej 45 lat;
  • otyłość;
  • nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi);
  • obecność mózgowej miażdżycy u bliskich krewnych;
  • cukrzyca;
  • palenie tytoniu;
  • systematyczne nadużywanie alkoholu;
  • siedzący tryb życia;
  • zwiększone krzepnięcie krwi (krzepnięcie krwi).

U 50-60% pacjentów z miażdżycą tętnic mózgowych łączy się podobne uszkodzenie naczyń o innej lokalizacji (tętnice wieńcowe serca, aorty, kończyn dolnych, nerek, jelit). Dlatego charakterystyczne dolegliwości i objawy układu nerwowego w połączeniu z arteriosklerozą naczyń dowolnej lokalizacji powinny być alarmujące w odniesieniu do zmian miażdżycowych tętnic mózgowych.

Objawy i skutki miażdżycy mózgu

Sam w sobie miażdżyca w mózgu nie jest niebezpieczna i nie objawia się. Niebezpieczeństwo i negatywne objawy powodują choroby i zaburzenia krążenia mózgowego, które wywołuje miażdżyca.

Manifestacje i oznaki miażdżycy naczyń mózgu mogą być ostre (pierwsze wystąpienie) i przewlekłe (obserwowane przez kilka miesięcy, lat). Rodzaje i objawy takiej patologii podano w tabeli:

Cechy przebiegu choroby, od której zależą objawy

U 25-30% pacjentów miażdżyca może rozwijać się przez okres 10-15 lat bez powodowania zaburzeń w krążeniu mózgowym, podczas gdy u takich pacjentów wszystkie tętnice są w różnym stopniu dotknięte procesem miażdżycowym. U 15-20% pacjentów po kilku miesiącach lub latach występują ciężkie zaburzenia krążenia w mózgu, prowadzące do niepełnosprawności, gdy patologiczny proces dotyczy tylko jednej tętnicy.

Objawy miażdżycy tętnic mózgu i czas ich występowania zależą od takich czynników:

    1. Stopień wzrostu cholesterolu - im wyższy, tym szybsza miażdżyca postępuje.
    2. Czas istnienia nadmiaru cholesterolu w ciągu 5 lat - ryzyko miażdżycy mózgu wzrasta o 50-60%.
    3. Indywidualne cechy rozgałęziających się tętnic mózgowych i ich średnica. Na przykład, jeśli są one typu pnia (kilka tętnic jest odpowiedzialnych za cały dopływ krwi) lub odsuwają się od siebie pod właściwym kątem - progresja miażdżycy jest szybka, a zaburzenia krążenia mózgowego są wczesne i poważne.
    4. Brak powiązań między tętnicami szyjnymi i tętniczymi układu kręgowego mózgu - oddzielenie koła Willisa, brak zabezpieczeń. Zwiększa to ryzyko poważnych i wczesnych zaburzeń krążenia mózgowego o 60-70%.
  1. Jakie tętnice są dotknięte - każde naczynie jest odpowiedzialne za przepływ krwi do określonego obszaru mózgu: przednia tętnica mózgowa do płata czołowego, środkowa - ciemieniowo-skroniowa, tylna - do potylicy i móżdżku. Najczęściej (55-65%) dotyczy to tętnicy środkowej mózgu.

Właściwe metody diagnostyczne

Podejrzenia miażdżycy naczyń mózgowych muszą zostać potwierdzone lub odrzucone. W tym celu stosuje się testy laboratoryjne (badania krwi) i diagnostykę instrumentalną (badania sprzętu):

  • Analiza biochemiczna spektrum lipidów we krwi: cholesterol, trójglicerydy, LDL (lipoproteiny o niskiej gęstości). W tym celu musisz oddać krew z żyły. Analiza nie potwierdza rozpoznania miażdżycy, ale tylko określa, czy dana osoba jest zagrożona tą chorobą: jeżeli normy są przekroczone przez co najmniej jeden ze wskazanych wskaźników. U 50% pacjentów z widocznymi objawami miażdżycy tętnic badane parametry mieszczą się w prawidłowym zakresie.
  • Ultradźwiękowy doppler, skanowanie duplex naczyń mózgowych. Metoda ta jest najbardziej pouczająca w badaniu jedynie dużych tętnic mózgowych.
  • Angiografia tętnic mózgu - wprowadzenie środka kontrastowego bezpośrednio do układu tętniczego szyi. Każdy duży i mały pojemnik jest kontrastowany i staje się widoczny na filmie rentgenowskim, monitorze rentgenowskim. Jest to najbardziej wiarygodna metoda w diagnostyce miażdżycy.
  • Tomografia mózgu (tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny) z dożylnym podaniem środka kontrastowego jest dobrą, szybką i niezawodną metodą diagnostyczną, pokazującą stan wszystkich naczyń mózgowych.
Metody diagnostyczne miażdżycy mózgu

Nowoczesne leczenie

Kompleks środków terapeutycznych dla miażdżycy tętnic mózgu:

  1. dietetyczne jedzenie;
  2. korekta lekowa metabolizmu cholesterolu;
  3. zmniejszona lepkość krwi;
  4. poprawa dopływu krwi do mózgu;
  5. korekta ciśnienia krwi;
  6. operacjach.

Leczenie powinno trwać całe życie w postaci naprzemiennych kursów terapii różnymi rodzajami leków, 2-3 razy w roku. Ponieważ miażdżyca jest chorobą podstawową, która jest prekursorem zaburzeń krążenia mózgowego, głównym celem terapii jest nie tyle wyleczenie, co zapobieżenie progresji i powikłaniom. Całkowite odzyskiwanie jest możliwe tylko na etapie początkowych zmian.

1. Żywienie żywieniowe

Ograniczając ilość cholesterolu spożywanego z pokarmem, można zmniejszyć jego stężenie we krwi. Miażdżyca naczyń mózgowych, tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, smażone produkty spożywcze, wędzone produkty spożywcze są zabronione. Podstawa diety - produkty zawierające kwasy tłuszczowe omega-3 (warzywa i owoce, ryby, siemię lniane i oliwy z oliwek, orzechy).

2. Korekta medyczna metabolizmu cholesterolu

Aby zmniejszyć stężenie leków stosowanych w cholesterolu:

    1. Antyki: symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna, atoris. Zostało udowodnione naukowo, że systematyczne podawanie niezawodnie (40%) zmniejsza ryzyko udaru niedokrwiennego i innych zaburzeń krążenia mózgowego. Pojedyncza dawka leku na dzień jest wystarczająca.
Starożytności służą do obniżenia stężenia cholesterolu
  1. Kwasy tłuszczowe omega-3 są najpotężniejszą substancją pochodzenia naturalnego przeciwko wszelkim miażdżycom naczyń krwionośnych, w tym tętnicom mózgu. Najlepiej przechowywać omega-3 w żywności (olej lniany, żółta ryba, orzechy). Leki i suplementy diety są również produkowane.
  2. Witamina E (tokoferol). Sam w sobie wykazuje słabe działanie przeciw miażdżycy, ale w połączeniu z innymi lekami poprawia się jego działanie lecznicze.

3. Krwawienie

Każdy etap miażdżycy naczyń mózgowych - wskazanie do przyjmowania leków rozrzedzających krew:

  • Kwas acetylosalicylowy, Aspiryna, Cardiomagnyl, Magnicore, Lospirin;
  • Klopidogrel, puzon, Plavix, Plagril;
  • Warfarin, Sincumar. Bardziej odpowiedni u pacjentów z ciężkimi objawami miażdżycy naczyń mózgowych, powikłany wszelkiego rodzaju zaburzeniami krążenia mózgowego.

4. Poprawa odżywiania mózgu

Preparaty z tej grupy nie wpływają na przebieg miażdżycy naczyń mózgowych, ale pozwalają komórkom nerwowym nie tracić swojej funkcji na tle zaburzeń krążenia:

  • Normalizatory mikrokrążenia: Cavinton, Trental, Cerebrolysin, Plestasol;
  • Cerebropektory: Zinnarizin, Fezam, Cerakson, Sermion, Neurakson;
  • Nootropes: Tiocetam, Nootropil, Piracetam, Cortexin.

5. Kontrola ciśnienia krwi

Stopniowa normalizacja wysokiego ciśnienia krwi i utrzymywanie go na normalnym poziomie (nie wyższym niż 140/90) spowalnia nasilenie zmian miażdżycowych w naczyniach mózgowych o 30-40%. W tym celu wskazane jest stosowanie odpowiednich leków przeciwnadciśnieniowych: Bisoprolol, Berlipril, Liprasid, Valsacor. Są przepisywane przez lekarza pierwszego kontaktu lub kardiologa.

Kontrola ciśnienia krwi

6. Leczenie chirurgiczne: wskazania i skuteczność

W miażdżycy tętnic mózgu wykonuje się dwa rodzaje operacji na naczyniach: śródnaczyniowy (przez nakłucie) i otwarty (przez nacięcie). Wskazania do leczenia chirurgicznego - ograniczone lub małe (do 1 cm) zwężenie o więcej niż 50% z 1 do 3 głównych naczyń mózgu. Przy równomiernym wielokrotnym uszkodzeniu tętnic operacja jest niewłaściwa. Wskazania występują u 45% pacjentów. Można je określić tylko po angiografii lub tomografii mózgu.

Chirurgia wewnątrznaczyniowa

Interwencje wewnątrznaczyniowe są naprawdę skuteczną metodą zapobiegania skutkom zaawansowanej miażdżycy (udaru niedokrwiennego).

Istota operacji: przebicie tętnicy w udzie lub ramieniu, wprowadzenie do światła cienkiego cewnika, który pod kontrolą sprzętu komputerowego jest przeprowadzany do zwężonego naczynia mózgowego. Stent (wiosna) jest zainstalowany w tym obszarze, aby wyeliminować zwężenie.

Tradycyjna obsługa

Otwarte interwencje na naczyniach znajdujących się w jamie czaszki nie są technicznie wykonalne. Dzięki temu można wyeliminować blaszki miażdżycowe na tętnicach szyjnych szyi. Wykorzystuje się bezpośrednie usuwanie złamanych płytek ze światła tętnicy (chirurgia endarterektomii) lub zastąpienie zmodyfikowanego obszaru sztuczną protezą (operacja obejścia, proteza naczyniowa).

Najprawdopodobniej prognoza

Statystyki dotyczące choroby miażdżycowej mózgu są następujące:

  • U 50-60% pacjentów w wieku od 40 do 55 lat objawy choroby kończą się udarem niedokrwiennym z powodu ostrego zwężenia jednego dużego naczynia. Konsekwencje dla 45-55% z nich to głębokie kalectwo lub śmierć.
  • Około 80% pacjentów z miażdżycą mózgu w wieku powyżej 65 lat cierpi na przewlekłe lub przejściowe zaburzenia krążenia mózgowego. 30% z nich ma następnie udar.
  • U 5-7% osób choroba przebiega bezobjawowo i nie powoduje żadnych konsekwencji.

Dane te wskazują, że objawy miażdżycy pojawiają się w młodszym wieku, tym trudniejsze są konsekwencje i gorsze rokowanie. Jeśli problem zostanie wykryty we wczesnym stadium, w 30-45% przypadków można go rozwiązać za pomocą endowaskularnego leczenia chirurgicznego. U osób w wieku powyżej 60 lat zwężenie naczyń ma charakter luźny - w 80% przypadków leki poprawiają krążenie krwi w mózgu.

Gdy pojawia się miażdżyca naczyń mózgowych

Współcześnie mózgowa miażdżyca tętnic mózgowych jest jednym z kluczowych czynników naruszenia krążenia mózgowego, który zajmuje czołowe miejsce wśród przyczyn zgonów i niepełnosprawności w populacji krajów wysoko rozwiniętych. Ta typowa choroba cywilizacyjna, charakteryzująca się zwężeniem światła naczyń śródczaszkowych, które zasilają tkankę mózgu, prowadzi do rozwoju zwężenia miażdżycowego, które jest głównym "winowajcą" udaru niedokrwiennego, encefalopatii dysko-krążeniowej i otępienia naczyniowego (otępienie starcze).

Mechanizm rozwoju miażdżycy mózgowej

Miażdżyca w języku greckim oznacza twardą, gęstą kleik (ἀθέρος - sieczka, papka, σκληρός - gęsta, twarda). Jest to przewlekła choroba dużych tętnic, której towarzyszy naciek lipidowy błony wewnętrznej i wzrost tkanki łącznej w ścianie naczynia. Pierwsze oznaki procesu patologicznego można wykryć średnio i nawet w dość młodym wieku (15-20 lat).

Do chwili obecnej nie są inne hipotezy patogenezie miażdżycy mózgu wraz z ogólnie przyjętą filtracji teorii lipoprotein (gromadzenie cząsteczek tłuszczu w ścianie naczyniowej) pierwotnego zaburzenia właściwości ochronne wewnętrznej nabłonka statku peroksydacji lipidów, niedobór kwasów polienowy tłuszczowych, obecność zaburzeń zakrzepowych, hemostatyczne i czynniki przeciwzapalne.

Na wczesnym etapie patologicznego procesu związanego z metabolizmem lipidów, cholesterol (nierozpuszczalny w wodzie związek, który jest podstawą blaszki miażdżycowej) zaczyna gromadzić się na powierzchni wcześniej uszkodzonej ściany naczynia. Stopniowo sole wapnia i włókna ciągłe nie odkształconej tkanki łącznej są osadzane na tym skupisku, a zatem powierzchnia płytki miażdżycowej zaczyna przybierać nieregularny wypukły kształt.

Zwężając światło naczynia, "wzrost" cholesterolu komplikuje przepływ krwi i stwarza warunki wstępne dla występowania turbulencji w przepływie krwi. Prowadzi to do zniszczenia komórek krwi (płytek krwi i leukocytów) i stopniowego tworzenia się skrzepu krwi, który może zepsuć się w niekorzystnych warunkach dla organizmu i zablokować tętnicę mózgową. W tym samym czasie, ostry cholesterol w naczyniach krwionośnych mózgu może powodować ostra blaszka cholesterolu (która jest zmiękczona przez estry cholesterolu lub po prostu nie udaje się stwardnieć) może prowadzić do zatarcia.

Najczęściej mózgowa miażdżyca wpływa na wewnętrzne i zewnętrzne tętnice szyjne.

Czynniki ryzyka i przyczyny miażdżycy mózgu

Głównym powodem rozwoju procesu patologicznego jest naruszenie metabolizmu lipidów, prowadzące do odkładania się lipoprotein na ścianach naczyń krwionośnych. Zarówno czynniki egzogenne (zewnętrzne), jak i endogenne (wewnętrzne) mogą wywołać ten stan.

Niezmienne (niemodyfikowalne) czynniki ryzyka

  • Wiek (im starsza osoba, tym wyższe prawdopodobieństwo miażdżycy);
  • Płeć (miażdżyca naczyń mózgowych jest częściej wykrywana u mężczyzn z powodu niewystarczającej produkcji estrogenu, która pomaga w rozkładaniu tłuszczów);
  • Dziedziczna predyspozycja

Zmienne (zmodyfikowane) czynniki

  • Zakłócenie metabolizmu tłuszczów (pierwotna i wtórna hipercholesterolemia, wysoki poziom cholesterolu, mała gęstość, niski poziom cholesterolu, wysoka gęstość, wysoka zawartość trójglicerydów w osoczu krwi);
  • Nadciśnienie;
  • Zespół metaboliczny;
  • Zwiększona masa ciała, otyłość;
  • Palenie;
  • Nadużywanie alkoholu;
  • Hipodynamia (siedzący tryb życia);
  • Łamanie metabolizmu węglowodanów (cukrzyca);
  • Dieta irracjonalna z przewagą w diecie tłuszczów zwierzęcych;
  • Niewydolność nerek;
  • Przewlekłe procesy zapalne;
  • Hiperfibrynogenemia (zwiększone krzepnięcie krwi);
  • Wysokie poziomy homocysteiny we krwi;
  • Przeciążenie emocjonalne, częste sytuacje stresowe i konfliktowe.

Według statystyk miażdżyca naczyń mózgowych występuje najczęściej u mężczyzn, którzy osiągnęli wiek 45-50 lat, a u kobiet powyżej sześćdziesiątki.

Rodzaje miażdżycy naczyń mózgowych

  • Metaboliczny;
  • Wiek;
  • Zapalny (gruźlicze, syfilityczne);
  • Hyalinosis (mózgowa miażdżyca, rozwijająca się na tle nadciśnienia);
  • Toksyczny;
  • Alergiczny;
  • Medakalcynoza Menkeberga (pierwotne odkładanie soli wapnia w środkowej osłonie tętnic).

Etapy rozwoju miażdżycy mózgu

  1. Początkowy etap (tworzenie plam i plamek lipidowych). Te formacje są żółtawymi lub żółtoszarymi obszarami, nie unoszącymi się nad powierzchnią naczyń, skłonnymi do połączenia.
  2. Stadium postępu (tworzenie włóknistych płytek). Ciasno-elastyczne zmiany, górujące nad powierzchnią błony wewnętrznej, są okrągłymi lub owalnymi "naroślami" o barwie białej lub żółtawej. Z reguły łączą się one między sobą, ostro zwężając światło naczyniowe i nadając wewnętrznej powierzchni tętnicy wygląd pagórkowaty (tzw. Stenotyczna miażdżyca).
  3. Stadium miażdżycy (tworzenie opóźnionej blaszki miażdżycowej z charakterystycznym owrzodzeniem, krwotokiem i nałożeniem mas zakrzepowych). Na tym etapie, z powodu rozpadu złożonych labilnych kompleksów tłuszcz-białko, drobnoziarniste tkanki odpadowe (masa patologiczna składająca się z akumulacji tłuszczu, kryształów cholesterolu, zdegenerowanych komórek nabłonkowych i włókien tkanki łącznej) tworzą się w grubości płytki.
  4. Ostatni etap (aterokalcynoza). Charakteryzuje się zwapnieniem (skamienieniem) włóknistych płytek i poważnym odkształceniem naczyń.

Objawy miażdżycy naczyń mózgowych

W początkowym (niedokrwiennym) stadium choroby pacjenci skarżą się na zaburzenia koncentracji i nudne, obolałe bóle głowy wynikające ze zwężenia tętnicy z blaszką miażdżycową, stagnacją krwi i niedostatecznym dostarczaniem tlenu do mózgu. Na wczesnym etapie ból pojawia się po wysiłku umysłowym, ale z biegiem czasu stają się one trwałe. Niektórzy pacjenci stają się porywczy, agresywni, istnieje tendencja do histerii i depresji. Często po dobrym odpoczynku negatywne objawy znikają bez wpływu na wydajność człowieka.

Na etapie trombonekrotichesky wyraźnych klinicznych objawów miażdżycy mózgu charakteryzuje się powolnym postępem objawów. W tym okresie bóle głowy stają się bardziej wyraźne i długotrwałe, pamięć stopniowo się pogarsza, sen i niepełnosprawność są zaburzone, myślenie zwalnia, pojawia się szum w uszach i obserwuje się nadmierne nagromadzenie nerwów. Pacjenci skarżą się na zawroty głowy, omdlenia, trudności w zapamiętywaniu bieżących wydarzeń (podczas gdy odległe wspomnienia pozostają nietknięte), rozwój łamania drobnych zdolności motorycznych rąk, uczucie braku równowagi i niestabilności w nogach. Okresowe kryzysy mózgu (przemijające ataki niedokrwienne) charakteryzujące się silnymi bólami głowy, zaburzeniami funkcji wzrokowej i mowy, niedowładem dolnej połowy twarzy, osłabieniem lub zanikaniem czułości w kończynach, niedowład połowiczy (porażenie jednej strony ciała) są charakterystyczne dla tego stadium choroby. Z reguły podobne objawy obserwuje się przez 24-48 godzin, po czym stan pacjenta stopniowo przywraca. W tej sytuacji mówimy o przejściowym naruszeniu krążenia mózgowego.

Jeśli po dwóch dniach pacjent nie poczuje się lepiej, nastąpi nagłe naruszenie krążenia mózgowego (udar niedokrwienny), wymagające pilnej pomocy lekarskiej.

Końcowy (sklerotyczny) etap miażdżycy mózgu, nazywany często stanem otępienia naczyniowego, charakteryzuje się zaburzeniami aktywności umysłowej (poznawczej, emocjonalnej i behawioralnej). Występuje całkowita utrata wydajności, degradacja umiejętności zawodowych, utrata punktów orientacyjnych w czasie i przestrzeni, niemożność kontrolowania ich potrzeb. Pacjent zapomina o nabytych umiejętnościach, w związku z czym potrzebuje stałej pomocy w codziennym życiu. Wraz z postępem demencji stwierdza się całkowitą degradację osobowości i niedopasowanie do środowiska, obserwuje się apetyt wilka lub niechęć do jedzenia, spontaniczne defekacje i oddawanie moczu, zaburzenia widzenia i mowy. Tacy pacjenci wymagają stałego nadzoru.

Rozpoznanie miażdżycy mózgu

Diagnozę wykonuje neurolog. Uwzględnia to dane dotyczące wywiadu, skarg pacjenta, obrazu klinicznego choroby i wyników badania diagnostycznego, w tym:

Laboratoryjne metody diagnostyczne

  • Immunologiczne badanie krwi;
  • Biochemiczna analiza krwi (oznaczanie poziomu trójglicerydów, cholesterolu, HDL, LDL).

Instrumentalne metody diagnostyczne

  • Skan ultrasonograficzny naczyń mózgowych;
  • Rezonans magnetyczny;
  • Przezczaszkowa ultrasonografia dopplerowska (ocena przepływu krwi przez naczynia wewnątrzczaszkowe);
  • Angiografia (badanie radiologiczne kontrastu naczyń krwionośnych mózgu)

Leczenie miażdżycy naczyń mózgowych

Leczenie mózgowej miażdżycy odbywa się w kompleksie obejmującym patogenetyczne i objawowe techniki terapeutyczne oraz korektę behawioralnych czynników ryzyka. Pacjenci cierpiący na mózgową miażdżycę tętnic, zdecydowanie zaleca się radykalną rewizję diety, stałe utrzymywanie ciśnienia krwi w normalnym zakresie, a także monitorowanie poziomu cholesterolu i glukozy we krwi. Obowiązkowe jest porzucanie złych nawyków (palenie papierosów i spożywanie alkoholu), normalizacja masy ciała, minimalizacja stresu neuropsychicznego, usprawnianie pracy i odpoczynku oraz zapewnianie regularnego, odpowiedniego wysiłku fizycznego.

Leczenie farmakologiczne miażdżycy naczyń ma na celu poprawę dopływu krwi do naczyń mózgowych, normalizację metabolizmu lipidów i parametrów reologicznych krwi, redukcję blaszek miażdżycowych, spowolnienie rozwoju procesu patologicznego i korygowanie współistniejących chorób.

Terapia patogenetyczna

Optymalizacja leku w krążeniu krwi

W celu korekcji zaburzeń powstających w łóżku mikrokrążeniowym zaleca się pacjentom przyjmowanie leków wazoaktywnych, które wpływają na krążenie naczyniowe. Ta grupa leków obejmuje blokery kanałów wapniowych (nimodypina, cynaryzyna, flunaryzyna), inhibitory fosfodiesterazy (pentoksyfilina, teofilina, winpocetyna) i α-blokery (nitrogliceryna). Sprawdzone działanie wielokierunkowe leków, Tanakan, poprawia mikrokrążenie i stymuluje neuronalne mechanizmy metaboliczne.

Terapia przeciwpłytkowa (antyagregata)

Terapia przeciwpłytkowa jest patogenetycznie opartą metodą leczenia mającą na celu korygowanie i zapobieganie zakrzepicy. Obecnie w praktyce klinicznej stosuje się 3 grupy leków przeciwpłytkowych: produkty zawierające aspirynę, inhibitory cyklooksygenazy i tienopirydyny.

Najpopularniejszym lekiem stosowanym w profilaktyce i leczeniu patologii naczyń mózgowych jest kwas acetylosalicylowy, który zmniejsza skłonność płytek krwi do agregacji, hamuje tworzenie się trombiny i hamuje tworzenie fibryny.

Po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego w skojarzeniu z innym lekiem przeciwpłytkowym, klopidogrelem, który charakteryzuje się alternatywnym mechanizmem tłumienia płytek krwi, skuteczność leczenia wzrasta znacznie, a wiele problemów związanych z opornością pacjenta na aspirynę zostaje rozwiązanych.

Terapia obniżająca stężenie lipidów

Stosowanie leków hipolipidemicznych stabilizujących strukturę blaszek miażdżycowych znacznie spowalnia postęp miażdżycy naczyń mózgowych i zmniejsza częstość występowania ostrych przejściowych zaburzeń krążenia mózgowego. Statyny normalizujące upośledzoną funkcję śródbłonka mają największą aktywność hipocholesterinową. Mają one pozytywny wpływ na proliferację komórek mięśni gładkich w tętnicach i mają działanie przeciwzapalne, przeciwzakrzepowe i przeciwniedokrwienne. Najczęściej pacjenci są przepisywani symwastatyną i atorwastatyną, z najbardziej wyraźnym działaniem hipotriglicerydemicznym.

Zastosowanie dodatkowych środków wiążących kwasy żółciowe w połączeniu ze statynami w celu dalszego obniżenia poziomu cholesterolu przedstawiono jako dodatkowe leki.

Pierwszy lek hipolipidemiczny, kwas nikotynowy, zdolny do obniżenia poziomu LDL, ma szereg skutków ubocznych, jest mniej skuteczny i ma wyższą toksyczność.

Bardziej skutecznymi lekami przeciwhipergiglicerydowymi są pochodne kwasu fibrowego (fibraty). Z reguły są one stosowane jako środek terapii skojarzonej. Niepożądane działania niepożądane obejmują zwiększenie stężenia żółci i ryzyko rozwoju choroby kamicy żółciowej.

Leki przeciwnadciśnieniowe

Duże znaczenie w zapobieganiu i stabilizacji objawów niewydolności naczyń mózgowych ma utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia krwi (na poziomie 140/80 mm Hg.). W leczeniu miażdżycy naczyń mózgowych antagoniści receptora angiotensyny (angiocand, walsortan, ibertan itp.) I inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (enalapryl, cilazapril, kaptopril itp.) Są stosowane jako leki przeciwnadciśnieniowe. Podczas przyjmowania leków w tej grupie, oprócz normalizacji ciśnienia krwi, poprawia się funkcje poznawcze mózgu.

Terapia przeciwutleniająca

W miarę postępu procesu patologicznego następuje spadek właściwości przeciwutleniających plazmy. Dlatego w leczeniu miażdżycy naczyń mózgowych przepisuje się witaminę E, kwas askorbinowy, preparaty jodu, actovegin, bursztynian etylometylohydroksypirydyny.

Połączone leki

Do tej grupy należą leki normalizujące odpływ żylny, reologia krwi i mikrokrążenie. Do najczęściej stosowanych leków należą ekstrakt z liści miłorzębu japońskiego, dihydroergokryptyna, cavinton, piracetam i cynaryzyna.

Leczenie objawowe

Jako leki do objawowego leczenia miażdżycy naczyń mózgowych stosuje się leki przeciwdepresyjne (amitryptylina), leki psychotropowe (halopiryd) i środki uspokajające (diazepam, fenazepam). Wraz z rozwojem zespołu otępienia naczyniowego zaleca się pacjentom przyjmowanie inhibitorów cholinesterazy, które wpływają na metabolizm systemów neuroprzekaźników w mózgu.

Chirurgiczne leczenie miażdżycy naczyń mózgowych

U pacjentów z hemodynamicznie znaczącym okluzyjno-stenotycznym uszkodzeniem głównych tętnic mózgu zaleca się interwencję chirurgiczną (stentowanie tętnic, przezskórna angioplastyka śródbłonka, operacja pomostowania i proteza naczyniowa, endarterektomia tętnicy szyjnej). Najczęściej tętnice szyjne wewnętrzne przechodzą korekcję chirurgiczną. Wskazaniem do operacji jest obecność luźnej blaszki miażdżycowej lub zachodzenie na siebie ponad 70% światła naczynia.

Leczenie nielekowe

Nielekowe metody ekspozycji obejmują specjalne ćwiczenia terapeutyczne, odpowiedni stres fizyczny i intelektualny, racjonalną psychoterapię oraz odpowiedni udział pacjenta w życiu społecznym.

Powikłania mózgowej miażdżycy

  • Encefalopatię krążeniową, której towarzyszy niezdolność do długotrwałego wysiłku, wahania nastroju i meteorologiczność;
  • Psychopatyczne zmiany osobowości;
  • Napady padaczkowe;
  • Udar mózgu (niedokrwienny).

Dieta dla miażdżycy naczyń mózgowych

W miażdżycy naczyń mózgowych zaleca się minimalizację spożycia tłustych, mięsnych i mlecznych produktów, soli, wędzonego mięsa, jaj, czekolady, kakao, mocnej kawy i herbaty. Przeciwwskazane produkty obejmują mocne buliony mięsne, grzybowe i rybne, podroby, tłuste i słone sery, konserwy, tłuste odmiany rybne, kawior rybny, produkty śmietankowe, wyroby cukiernicze, ostre i słone potrawy, a także szczaw, szpinak, rzodkiewkę i rzodkiew.

Warzywa (cebula, czosnek, ziemniaki, kapusta, marchew, rośliny strączkowe, bakłażany), warzywa, owoce i owoce, olej roślinny (słonecznik, oliwa, soja, kukurydza), owoce morza i chude mięso, miód (z cukrzyca nie więcej niż łyżeczka), kwaśne mleko, kefir, niskotłuszczowy twaróg, otręby pszenne, orzechy włoskie (1-2 sztuki dziennie), wodorosty.

Jedzenie jest lepsze niż gotowanie lub gotowanie dla pary. Aby zapobiec powstawaniu zakrzepów krwi, należy zrównoważyć reżim picia (do 1,5 litra wody dziennie). Dzienne spożycie kalorii powinno wynosić 2000-2500 kalorii.

Dodatkowe zalecenia dla pacjentów cierpiących na choroby naczyniowo-mózgowe

Aby zapobiec rozwojowi miażdżycy naczyń mózgowych, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarskich, w tym:

  • stały i kuracyjny lek;
  • zaprzestanie palenia tytoniu i spożywanie alkoholu;
  • regularne monitorowanie masy ciała i ciśnienia krwi;
  • przestrzeganie diety niskokalorycznej;
  • spożywanie żywności bogatej w witaminy;
  • wykonywanie specjalnych ćwiczeń odnowy biologicznej;
  • Codzienne spacery na świeżym powietrzu.

Pacjentom cierpiącym na zaburzenia pamięci zaleca się sporządzenie planu działania na dany dzień, a także zapisanie wszystkich niezbędnych informacji i utrzymanie aktywności intelektualnej (słuchanie muzyki i ciekawych programów radiowych, czytanie, oglądanie telewizji, zapamiętywanie wierszy, komunikowanie się z krewnymi i przyjaciółmi). Konieczne jest, aby tacy pacjenci utrzymywali niezależny styl życia tak długo, jak to możliwe, aby wykonywali możliwe domowe prace domowe i utrzymywali aktywność fizyczną. Aby uniknąć upadku, korzystaj z dodatkowych środków wsparcia i podejmuj środki ostrożności (weź prysznic w pozycji siedzącej, załóż wygodne, antypoślizgowe buty, użyj specjalnych uchwytów i poręczy w łazience i toalecie itp.).

Prognozy

Miażdżyca tętnic jest przewlekłą patologią charakteryzującą się bardzo długim przebiegiem. Aktywne leczenie we wczesnych stadiach choroby prowadzi do poprawy stanu pacjenta i opóźnionego rozwoju procesu patologicznego. W ostrych zaburzeniach krążenia mózgowego i rozległych uszkodzeniach tkanki mózgowej rokowanie jest wyjątkowo niekorzystne.

Miażdżyca naczyń mózgowych: przyczyny, objawy, leczenie

W medycynie miażdżyca mózgu jest uważana za jedną z najniebezpieczniejszych chorób, która u większości pacjentów powoduje poważne zaburzenia fizjologiczne i psychiczne.

Miażdżyca mózgu. Co to jest? Klasyfikacja

Miażdżyca naczyń mózgowych jest specyficzną chorobą, w której naczynia głowy zaopatrujące organizm w tlen i substancje odżywcze są zwężone z powodu odkładania się cholesterolu na ich wewnętrznej powierzchni. Choroba często nazywana jest miażdżycą mózgu, ale nie jest to do końca prawdą. W miażdżycy mózgu atakowane są wszystkie naczynia, w tym naczynia włosowate, a w mózgowych blaszkach cholesterolowych tworzą się tylko w dużych tętnicach głównych i środkowych.

Miażdżyca mózgu rozwija ostrą lub przewlekłą niewydolność naczyń mózgowych lub niedokrwienie tkanek narządu. Jednocześnie wskazane zmiany patologiczne mają powolny rozwój z objawami (zaostrzeniem) po 50 latach.

Pacjenci cierpiący na miażdżycę naczyń mózgowych przez długi czas nie są świadomi istnienia patologii.

Klasyfikacja choroby identyfikuje następujące grupy chorób, w zależności od lokalizacji i nazwy naczyń, w których zdeponowano cholesterol:

  • W miażdżycy segmentów zewnątrzczaszkowych głównych tętnic głowy wpływają tętnice szyjne (wspólne, zewnętrzne i wewnętrzne), pień ramienno-głowowy, tętnice językowe i twarzowe, tętnice szczękowe, potyliczne i kręgowe. Ponadto wpływa na powierzchowne tętnice skroniowe i tylne ślinianki przyusznej.
  • W miażdżycy tętnic wewnątrzczaszkowych mózgu, wpływa na prawą przednią i prawą tylną tętnicę mózgową, lewą centralną tętnicę mózgową, podstawną i prawą wewnętrzną tętnicę szyjną.
  • W rozlanej miażdżycy tętnic dochodzi do uszkodzenia obu grup tętnic (zarówno zewnątrzczaszkowych, jak i wewnątrzczaszkowych), a małe naczynia mózgu i naczyń włosowatych ulegają uszkodzeniu w wielu przypadkach.


Obie grupy miażdżycy tętnic mózgu prowadzą do znacznego upośledzenia zdolności przenoszenia mniejszych naczyń i naczyń włosowatych, co nieuchronnie wpływa na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego.


Według rodzaju zmian dużych naczyń w patologii występują dwie formy choroby:

  1. W stenotycznym miażdżycy tętnic głównych głowy naczynia nie tracą swojej elastyczności, a zwężenie ich światła jest osiągane przez warstwę cholesterolu osadzoną na ścianach.
  2. Kiedy stenose miażdżyca głównych tętnic głowy ściany naczyniowej w niektórych obszarach stają się mniej elastyczne ze względu na wzrost liczby włókien tkanki łącznej. Nie mogą się rozciągać (rozluźniać), z powodu których w ogniskach patologicznych zawsze występuje wyraźne zwężenie (zwężenie).

W odniesieniu do klasyfikacji według typu choroba może mieć następujące cechy:

  • w przebiegu zwalniającym choroba postępuje falisto - objawy stopniowo się nasilają, ale pomiędzy zaostrzeniami występują długie okresy odpoczynku lub remisji;
  • z powoli postępującą miażdżycą naczyń głowy objawy są stale obecne, ale ich intensywność wzrasta powoli, a okresy ich całkowitej nieobecności nie są ustalone;
  • w ostrych przypadkach objawy pojawiają się nagle i stają się ciężkie z rozległymi uszkodzeniami tkanek narządu;
  • u pacjentów ze złośliwym rozwojem następuje szybki rozwój udaru niedokrwiennego, a następnie otępienie i otępienie.

Jeśli czas nie diagnozuje i nie rozpoczyna leczenia arteriosklerozy mózgu, u 90% i częściej u pacjentów pojawiają się nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.

Przyczyny choroby

Eksperci zidentyfikowali wiele przyczyn arteriosklerozy mózgu, które w większości przypadków są ze sobą połączone. Głównym i najczęstszym zjawiskiem, które prowadzi do odkładania się płytek cholesterolowych w naczyniach mózgowych, jest wiek. Po 50 latach choroba ta jest mniej lub bardziej widoczna u 8 na 10 osób, a przyczyny tego nie są w pełni zrozumiałe, ale naukowcy mają tendencję do uważania, że ​​niezdolność organizmu do usuwania szkodliwych lipidów z organizmu jest spowodowana naturalnym spowolnieniem metabolizmu i zmianami poziomu hormonalnego.

Ponadto następujące czynniki mogą wpływać na ryzyko miażdżycy w młodym wieku:

  • niezrównoważone odżywianie z przewagą tłustych, smażonych produktów bogatych w węglowodany i tłuszcze, pikantne przyprawy na tle niewystarczającej ilości świeżych warzyw i owoców;
  • nieregularne posiłki, gdy okresy ostrego głodu naprzemiennie z jedzeniem nadmiernych ilości jedzenia;
  • choroby związane z zaburzeniami metabolicznymi - cukrzyca, otyłość, niedoczynność i nadczynność tarczycy i inne;
  • hipodynamia lub brak aktywności fizycznej i otyłości, które powstały na tym tle;
  • złe nawyki - palenie i alkoholizm, które wywołują zwężenie naczyń, wpływają na układ krwionośny jako całość.

Lekarze nie wykluczają wpływu czynnika genetycznego. Według statystyk, u 9 na 10 osób cierpiących na miażdżycę mózgu, ich bliscy krewni również doświadczali chorób spowodowanych odkładaniem się cholesterolu w układzie krążenia.

Ponieważ miażdżyca bardzo często występuje na tle nadciśnienia, eksperci przypisują tę chorobę prowokacji. Ponieważ stres jest główną przyczyną wysokiego ciśnienia krwi, są one również uważane za pośrednio zaangażowane w występowanie patologii. Pod wpływem czynników psychoemocjonalnych naczynia w ciągu dnia mogą kilkakrotnie zmieniać ton (wąski i relaksacyjny), w wyniku czego na ich wewnętrznej powierzchni powstają mikrouszkodzenia. Na takich ranach cholesterol osiada dość szybko, tworząc płytki.

Pomimo znalezienia głównych źródeł choroby, lekarze nie są w stanie zidentyfikować głównej przyczyny miażdżycy mózgu. Nazywają tę chorobę polietylenową, to znaczy rozwijającą się z połączenia kilku czynników.

Czym jest niebezpieczna miażdżyca naczyń mózgowych?

Pomimo wysiłków, które lekarze kierują na zapobieganie chorobom, miażdżyca pozostaje jedną z najczęstszych chorób. Zajmuje drugie miejsce w rankingu najniebezpieczniejszych przyczyn zaburzeń neurologicznych i 45% patologii układu sercowo-naczyniowego. Główne zagrożenia związane z miażdżycą głównych tętnic mózgu to następujące konsekwencje:

  • indywidualne zaburzenia neurologiczne - osłabienie wzroku, utrata słuchu, pamięć, niemożność wykonywania operacji logicznych, przewidywanie konsekwencji ich działań;
  • zaburzenia naczynioruchowe w postaci nieobecności lub zmniejszenia wrażliwości niektórych części ciała i kończyn, niedowładu i porażenia, zmniejszonej ruchliwości;
  • zaburzenia psychiczne, w których dana osoba traci identyfikację, nie może wchodzić w interakcję ze światem zewnętrznym i czasami stanowi zagrożenie dla innych z powodu zachowań dewiacyjnych.

Ale to nie jest najgorsze, niż ta patologia naczyń mózgowych jest niebezpieczna. W tej chorobie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia ostrych, nieodwracalnych procesów. Według statystyk miażdżyca naczyń mózgowych, niepełnosprawność w różnym stopniu jest przypisana do 80% pacjentów, którzy szukają pomocy medycznej.

Jeśli choroba nie była monitorowana przez specjalistów, a pacjent nie był poddawany kompleksowemu leczeniu, rokowanie życia w miażdżycy naczyń mózgowych jest bardziej godne ubolewania:

  • 75% pacjentów cierpi na uporczywe zaburzenia neurologiczne, których nie można poddać leczeniu;
  • u 60% pacjentów aktywność psychiczna pogarsza się aż do demencji;
  • u 90% pacjentów występuje zaostrzenie, które kończy się niedokrwieniem różnych obszarów mózgu, w którym występują patologie ogólnoustrojowe wymagające stałej opieki medycznej dla pacjenta.

Warto zauważyć, że nawet przy stosownej i odpowiedniej terapii negatywne konsekwencje są nieuniknione. Współczesna medycyna oferuje schematy leczenia, które pomagają zmniejszyć ich ciężkość i zmniejszyć prawdopodobieństwo śmierci, jednak można całkowicie pozbyć się objawów tylko wtedy, gdy choroba zostanie wykryta w początkowej fazie.

Objawy patologii


Oczywiste objawy kliniczne miażdżycy naczyń mózgowych pojawiają się długo po rozpoczęciu odkładania się cholesterolu. Objawy pojawiają się po wewnętrznej średnicy głównych tętnic, a mniejsze kapilary mózgowe zwężają się tak bardzo, że objętość krwi wpływającej do narządu zmniejsza się o 15% lub więcej.

Objawy kliniczne miażdżycy naczyń mózgowych różnią się w zależności od stadium choroby:

  1. Na początkowym etapie u pacjentów z objawami patologicznymi pojawiają się tylko wzrost stresu fizycznego i psychoemocjonalnego i szybko ustępują podczas przejścia do odpoczynku. Wyrażają się one w astenii, której towarzyszą osłabienie, zmęczenie, ospałość i pogorszenie koncentracji i uwagi. W pojedynczych przypadkach występują zaburzenia snu w postaci bezsenności lub senności w ciągu dnia. Większość pacjentów skarży się na ból głowy, szum w uszach. Zdolność do zapamiętywania nowych informacji znacznie się zmniejsza.
  2. Wraz z dalszym postępem miażdżycy towarzyszą zaburzenia psychiczne w postaci zwiększonego podejrzenia, wahań nastroju, tendencji do depresji i lęku. Zaburzenia pamięci stają się coraz bardziej wyraźne: pacjent zapomina o wydarzeniach z obecnego dnia, jest zdezorientowany we wspomnieniach. Ból głowy i szum w uszach stają się trwałe. Wraz z postępującą arteriosklerozą głównych tętnic mózgu obserwowane są zaburzenia ciągłości mowy (niejasność, zmiana dykcji), zaburzenia przedsionkowe w postaci zawrotów głowy i niestabilności chodu. Aktywność produkcyjna gwałtownie maleje z powodu pogorszenia widzenia i słuchu, drżenia kończyn i głowy oraz niezdolności do jasnego i logicznego myślenia.
  3. Ostatecznemu etapowi miażdżycy głowy towarzyszy demencja lub demencja. Intelekt osłabia się znacznie, pacjent myśli i zachowuje się jak dziecko lub nabrał niezwykłej agresywności lub płaczu. większość pacjentów ma całkowitą lub częściową utratę pamięci, brak przywiązania, brak zainteresowania przedmiotami i zdarzeniami, które ją otaczają. Pacjenci tracą umiejętność poruszania się w przestrzeni i czasie. Tacy pacjenci wymagają ciągłego monitorowania i opieki ze względu na całkowite marnowanie umiejętności samodzielnej opieki.

Ostatni etap choroby jest nieodwracalny i nie wykazuje tendencji do regresji (osłabienia i zmniejszenia) objawów. Dlatego ważne jest, aby zidentyfikować zmiany miażdżycowe w naczyniach głowy w początkowych stadiach. Tylko w ten sposób pacjent może zachować podstawowe umiejętności samoobsługi i zachować pamięć.

Diagnostyka

Rozpoznanie i leczenie miażdżycy dużych i mniejszych naczyń w mózgu są wykonywane przez neurologów. To do nich wysyła się pacjenta po przedstawieniu skarg, które bezpośrednio lub pośrednio wskazują na patologię. Na początku przeprowadzany jest ustny test pacjenta w celu zebrania historii i skarg, następnie przeprowadza się serię testów. Na korzyść choroby wskazać:

  • niezdolność pacjenta do patrzenia w górę (oczopląs poziomy);
  • nietypowy wzrost lub osłabienie odruchów, najczęściej asymetryczne;
  • niemożność utrzymania równowagi w pozycji stojącej (nogi razem) i z wyciągniętymi ramionami;
  • słabość i drożdże palców na wyciągniętych ramionach;
  • niemożność założenia palca na czubek nosa z zamkniętymi oczami.

Takie objawy choroby są nadal uważane za pośrednie, więc pacjent ma zaplanowane kompleksowe badanie z udziałem innych specjalistów. Tak więc, w przypadku upośledzenia wzroku, okulista będzie wymagany, a w przypadku upośledzenia słuchu - otolaryngolog.

Ponadto instrumentalne badania naczyniowe są włączone do kompleksowej diagnostyki miażdżycy naczyń mózgowych:

  • angiografia naczyń mózgowych;
  • encefalogram radiowy (REG);
  • USG Doppler naczyń mózgowych (USGD);
  • skanowanie głowy duplex;
  • MRI naczyń mózgowych.


Jeśli pacjent jest przyjmowany z objawami udaru niedokrwiennego, wymagane będzie jedno z powszechnych powikłań miażdżycy głowy, obrazowanie tkanek mózgowych za pomocą CT lub MRI. Stan funkcjonalny mózgu jest sprawdzany za pomocą elektroencefalogramu (EEG).

Ważne w rozpoznaniu miażdżycy mózgu są dynamiczne badania dużych naczyń śródczaszkowych i tętnic szyjnych. Pozwalają one ustawić stopień zwężenia światła tych obszarów układu krążenia.

Na podstawie danych uzyskanych podczas badania lekarz wybiera schemat leczenia i określa listę niezbędnych leków dla pacjenta.

Leczenie choroby

Terapia miażdżycy jest zawsze zbiorem środków mających na celu przywrócenie procesów metabolicznych, w których szkodliwy cholesterol nie zostanie wchłonięty i zdeponowany w naczyniach. Ponadto ważne jest, aby zwrócić uwagę na przywrócenie krążenia krwi i odżywianie tkanki mózgowej, zapobieganie atakom nadciśnienia tętniczego.

Leczenie farmakologiczne

Drugą rolę odgrywa leczenie farmakologiczne w miażdżycy naczyń mózgowych. Wykorzystuje kilka grup leków o różnych właściwościach:

  • Leki przeciwpłytkowe - leki, które powodują, że krew jest mniej lepka, zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi. Należą do nich "Tichlid", "Cardiomagnyl", "Trombo Ass" i ich analogi.
  • Statityny są środkami, które zmniejszają wielkość blaszek cholesterolu w naczyniach krwionośnych. Należą do nich leki "Zokor", "Atoris", "Atorvastatin". Zastosowanie statyn w miażdżycy pomaga zmniejszyć ryzyko zagrażającego życiu zwężenia głównych tętnic mózgu. Leki zmniejszają ich wielkość lub powstrzymują ich wzrost.
  • Fibraty - leki podobne do statyn, które nie wpływają na wielkość złogów cholesterolu i płytek, ale zmniejszają stężenie tego triglicerydu we krwi. Tak więc leki spowalniają postęp choroby.
  • Substancje wiążące kwasy żółciowe są specyficznymi lekami, które hamują wchłanianie cholesterolu z pożywienia.
  • Preparaty do przywracania stanu funkcjonalnego naczyń krwionośnych - "winpocetyna", "nifedypina", "pentoksyfilina".
  • Nootropy i leki poprawiające neurometabolizm - "Piracetam", "Glicyna", "Pikamilon", oznaczają ekstrakt z miłorzębu dwuklapowego. Narzędzia te poprawiają funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego i zmniejszają neurologiczne objawy miażdżycy mózgu.
  • Leki przeciwnadciśnieniowe stabilizujące ciśnienie krwi. Za ich pomocą można uniknąć wystąpienia komplikacji zagrażających życiu (udarów).

Aby poprawić ogólny stan organizmu pomoże kompleksy witaminowe i mineralne. Ich skład musi zawierać witaminy B, A, C i kwas nikotynowy.

Wybór, a nie leczenie miażdżycy mózgu, jest priorytetem lekarza, ponieważ wiele leków ma przeciwwskazania.

Korzystanie z leków wymaga długich kursów. Większość z nich podejmuje życie bez przerwy, okresowo dostosowując dawkę.

Leczenie chirurgiczne

Interwencja chirurgiczna w różnych postaciach naczyniowych miażdżycy głowy jest środkiem krańcowym. Jest używany w następujących sytuacjach:

  • z niedrożnością tętnic szyjnych (zwężenie światła) o 70% lub więcej;
  • po niewielkim udarze z całkowitą blokadą małych, naczyniowych gałęzi mózgu;
  • z powtarzającymi się atakami niedokrwiennymi tranzystora.

Istnieje kilka rodzajów operacji:

  1. Endarterektomia - usunięcie złogów płytkowych i cholesterolowych wraz z niewielkim obszarem tkanki (błony wewnętrznej) od wewnątrz naczynia.
  2. Manewrowanie polega na utworzeniu nowego statku, który omija teren dotknięty złogami cholesterolu.
  3. Endoskopowe stentowanie - instalacja w naczyniu o strukturze rozszerzającej, która jest impregnowana związkiem, który rozpuszcza cholesterol.

Po operacji lekarz kontynuuje przepisywany lek, ponieważ nie wyklucza ryzyka tworzenia się płytki nazębnej w innych częściach naczyń krwionośnych.

Dieta

Przed leczeniem arteriosklerozy mózgu ze specjalnymi preparatami pacjenci muszą dostosować się do zmiany stylu życia. Ponieważ choroba często rozwija się na tle niezdrowej diety lub stylu życia, muszą przestrzegać ścisłej diety:

  • zmniejszyć ilość spożywanego mięsa, zwłaszcza czerwonego i o dużej zawartości tłuszczu;
  • zmniejszyć liczbę jaj w diecie (żółtka);
  • ograniczenie stosowania stałych tłuszczów roślinnych (margaryny);
  • ograniczają używanie babeczek i słodyczy;
  • odmówić fast food, konserwy i kiełbasy;
  • porzucić alkohol.

Mimo restrykcyjnych restrykcji, dieta pacjenta z miażdżycą mózgu jest zróżnicowana, ponieważ menu powinno zawsze zawierać zboża (gryka, ryż, proso, jęczmień, len, owies i inne), świeże, suszone i marynowane warzywa, owoce w postaci świeżej, suszonej i suszonej, filet z kurczaka lub indyka, ryby morskie i rzeczne.

Gotowanie jest pożądane przez gotowanie lub gotowanie na parze, duszenie i pieczenie na grillu lub w piekarniku. Zaleca się jeść regularnie, co najmniej 5 razy dziennie.

Prognozy i zapobieganie

Prognozy dotyczące miażdżycy nie mogą być jednoznaczne i równoważne dla wszystkich. Na wynik choroby mogą wpływać takie czynniki, jak przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących żywienia i stylu życia, regularność przyjmowania leków, cechy genetyczne pacjenta, jego wiek i obecność współistniejących chorób.

Najbardziej niekorzystne prognozy dla pacjentów, którzy nie mogą rzucić palenia i innych złych nawyków, a także dla tych, którzy mają niewielki ruch, mają nadwagę, mają niewystarczające odżywianie lub są regularnie poddawani stresowi (gniew, podrażnienie, obrażenie lub martwienie się o bliskich). Ta kategoria pacjentów w 80% przypadków jest narażona na znaczną niepełnosprawność, z utratą umiejętności samodzielnej opieki i interakcji ze światem zewnętrznym. Ponadto mają wysokie prawdopodobieństwo śmierci.


Zapobieganie rozwojowi i występowaniu powikłań miażdżycowego miażdżycy polega na rzuceniu palenia, umiarkowanej aktywności fizycznej i racjonalnym żywieniu. Konieczne jest również wykluczenie negatywnych reakcji psycho-emocjonalnych. Czasami wymaga to kursu uspokojenia.